به
روایت تاریخ اولین حرکات کاراته که به نام «کاتا» قالب بندی شد،
حدود 15 قرن قدمت دارد، که در زمان «بودهیدهارما» ابداع شد و از 18
عملیات یا تکنیک تشکیل گردیده بود. پس از مرگ وی «چوئویوآن» این
حرکات را به 72 تکنیک گسترش داد و امروز همگان معتقدند «چوئویوآن»
بنیانگذار نخستین مدرسه سیستماتیکی «شائولین» می باشد.
پس
از «چوئویوآن» شخص دیگری به نام «پائی یفنگ ولی» این فرم را به 170
حرکت افزایش داد که بعدها تقریبا اساس و کلید کاتاهای پیشرفته
گردید.
در
مورد کاتا لازم است به مطلبی اشاره کنیم.
اگر بخواهیم کاراته را به جسم انسان تشبیه کنیم و این پیکر را با
یک خط فرضی از رأس تا قاعده به دو نیم کنیم، «تکنیک و کاتا» یک
قسمت و «کومیته» قسمت دیگر را تشکیل می دهد. در این تقسیم بندی
جایگاه متعلق به کاتا در آن سمتی است که قلب نیز در آن جای دارد.
بنابر این امید است با این تشبیه بتوانیم اهمیت تکنیک و کاتا را
بازگو نموده و در عین حال از ارزش و اهمیت مبارزه و کومیته کم
نکرده باشیم.
استاد فوناکوشی که استاد همه ی کاراته کا های نوین می باشد در
نوشته های خود در کتاب «کاراته - دو» خاطر نشان می کند:
«
زمانی که با کاراته زیر نظر استاد «یاسوتسوته آزادتو» آشنا شدم و
شروع به تمرین نمودم مجبور بودم که برای فراگیری یک کاتا حتی بیش
از یک سال زحمت بکشم. سرانجام کاتا را فراگرفته و سپس استادم به من
فر دیگری می آموخت»
سبک کان ذن ریو با قدمت نزدیک به پنجاه سال با 13 کاتا شروع به
کار کرد و سالهای متمادی به راه خود ادامه داد
همواره برای پیشرفت نیاز به تکمیل و نوآوری بوده و هست و برای
همیشه باید باشد که ماندن و در جا زدن هیچ گاه هیچ برنامه ای را به جایی نخواهد
رساند.
کان ذن ریو بر این اساس و اصل بنیادی تحرک برای ماندن، در راه تکمیل
کاتاهای خود قدم برداشت و اینک با 24 کاتا سرفصل جدیدی را در حیات
خود به معرض نمایش قرار داده است.
کاتاهای جدید سبک کان ذن ریو عبارتند از: